Arquivo por etiquetas: músicas

“Potser ens hauríem de preocupar.
Permetem que totes les coses que hauríem d’ haver resolt
no les hem resolt encara.
Poc a poc se’ns ha anat acumulant la feina i tot està per fer.
I les promeses, sobretot les que mai ens vam dir,
de tant secretes, de tant callades, encara s’han de complir,
si és que s’han de complir algun dia.
Que mai hem plantat cara els nostres somnis
però tampoc als problemes que arrosseguem de fa temps.
Què volem ser, què volem dir, qui volem ser?
Si ho tenim clar com ho hauríem de fer?
amb qui podríem comptar? comptes amb mi? compto amb tu?
Si… potser ens hauríem de preocupar…
De fet, jo em preocupo i de vegades tinc por
però de sobte com qui no vol la cosa,
d’un dia per l’altre me n’oblido.
I a la llarga… què vols que et digui,
al final de tot no sé com ni gràcies a què,
ni per quin extrany mecanisme,
tot aquesta angoixa, tota aquesta por que sento,
em tranquil·litza, no sé com però em tranquil·litza,
estic tranquil, tranquil.”

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

¡Bos días!

Sigo sen poder deixar de escoitar esta canción.

Qué ganiñas de ver ó sonoro maxín!

1 comentario

Arquivado en Uncategorized

A ruta do grelo

2º Video promocional do disco “Almas da noite” de KASTOMÄ. Dirixido por Gaspar Broullón e Matías Tarrío. Producido por SETEMEDIA. A Ruta do Grelo é o traxecto que vai de Ordes a Sigüeiro, e que é famoso por estar cheo de greleiras vendendo os seus produtos. …

1 comentario

Arquivado en Uncategorized

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

Non podo deixar de escoitar esto.

Necesito un mp3

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

Robin Hood

Robin Hood é unha directora de banco. Gústame imaxinala vestida ben elegante, saudando cun sorriso a todos os señores ricachóns e firmando montañas de papeis. ¿Canta xente coñecería o seu segredo? ¿Súa nai? ¿Algún amante?

Tiña a vida solucionada e non lle importou arriscarse a complicala, e non o fixo por ela. Vaia, ás veces o ilegal soluciona moitas vidas.

Esta historia debería abrir algún debate ou, polo menos, ser repetida, engrandecida e idealizada ó longo de centos de xeracións de avós e netos.

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

Ei Sabina

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

¡fin de semana!

Últimamente nunca sei qué dicir.

 

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

A infancia

Un pouquichiño de morriña doutro tempo noutro sitio. ¿acordádesvos?

É o video promocional de  Kastomä, molan, ¿non si?

1 comentario

Arquivado en Uncategorized

O meu novo descubrimento

¡¡¡¡ click !!!

1 comentario

Arquivado en Uncategorized

Air on the G. String de Bach

sss

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

¡É fin de semana!

É venres (técnicamente sábado) e xa estás na cama. Andas canso, foi unha xornada longa e o zaping de relaxar a mente xa te ten algo farto.

Decides conectarte haber se na rede ocorreu algo interesante. Péchanseche os ollos e non es quen de concentrarte: xa recibiches o exceso de imaxes e palabras habitual ó longo da semana. 

Veña, pecha os ollos e concéntrate nun desexo para soñar que se cumpre.

¿para espertar mañán coa desilusión?

É fin de semana. ¿e se te atreves con algo novo? 

¿unha aventura espacial? ¿unha viaxe inesperada? ¿novos amigos? ¿un misterioso e encantador amante?

Velaiquí te-la banda sonora. Pecha os ollos e imaxina.

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

Musiquiña (=morriñiña) festivaleira

Parece que un vai poder coller catro pezas de roupa, plantar a tenda en calquera esquina e… ¡a bailar! Que a festivaleiros non nos gañan, non non. Que ganiñas… Tan preto, tan de gratis e tan de calidade.

Cómo non adicarlles un post, tra-la de tempo que me levou conseguir velos, tanto que ata cambiaron de nome no medio. E vaia, que cando un vai a primeira vez…non se cansa de repetir! Ai, que ben sonan os reis da verbena da Ghalisia, que ben sona O Sonoro Maxín!!

1 comentario

Arquivado en Uncategorized

L´Estaca

Da gusto volver a escoitala, a primeira canción catalana que aprendín a tararear sen sequera coñecer a lingua.

Sería de coña, máis que unha triste ironía, aínda que bastante común. Que unha entidade utilice o valor sentimental, moral, revindicativo dun símbolo para o seu propio lucro.

Desta vez, a COPE terá que recuar, ¡mira o Lluís Llach!

2 Comentarios

Arquivado en Uncategorized

Unha princesa aparecida e desaparecida

A túa voz acode a min pro primeira vez no día no que xa non podes dicir adeus, coma un último sospiro. A aburrida voz do locutor do telexornal da 1 fala de que nunca admitiches que es guerreira aínda que foras ademais deusa do soul.

Encantada, Miriam Makeba.

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

En fin: no límite

 

Escucha bien,
mi viejo amigo,
no sé si recordarás
aquellos tiempos ahora perdidos
bajo las calles de esta ciudad.
Leímos juntos libros prohibidos,
creímos que nada nos haría cambiar,
vivimos siempre esperando una señal.
El límite del bien, el límite del bien.
El límite del mal, el límite del mal.
Te esperaré en el límite del bien y del mal. (BIS)

Es duro estar tan abatido
cuando sientes ahora el dolor.
Es como clavar un cuchillo,
en lo más hondo de mi corazón.
Escucha bien, mi viejo amigo,
nunca olvidé nuestra amistad.
La vida sólo es un juego
en el que hay que apostar
si quieres ganar.

El límite del bien, el límite del bien.
El límite del mal, el límite del mal.
Te esperaré en el límite del bien y del mal. (BIS)

No es difícil encontrar
el paraíso en la oscuridad.
La fortuna viene en un barco
sin rumbo y sin capitán.
Escucha bien, mi viejo amigo,
si algún día nos volvemos a ver,
sólo espero que todo sea como ayer.
Fuente: musica.com

Pois aí vai, para todos os que van rir cando a escoiten e tamén para todos os que se poñan morriñentos ou con ganas de pasar tempo cos amiguetes. Para min: o himno das festas

 

2 Comentarios

Arquivado en Uncategorized