Cos ollos pechados

Teño un pequeño mal presentimento. Unha lixeira e inconsistente sospeita de que algo pode caer armando un pequeno estropicio. Un rasguño. Máis ben superficial. Ou profundo.

Non sei.

Tamén sinto un latido. Débil pero constante. Coma una palmada na espalda. Unha man que non deixará de coller a miña. Un alumbramento. Un antes e un despois. Un empuxón. Agarimoso.

Advertisements

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s