Comer mandarinas da república sentada no metro de Barcelona

2 Comentarios

Arquivado en Uncategorized

2 respostas a “

  1. que ricas as mandarinas… mmm… e que melancólico é o metro, non? cheo de historias, cheo de xente que non se fala. xente que muitas veces nin se mira nin se ve… encantábame o metro.

  2. melacaramela

    para min é un lugar completamente diferente a todo o que me era coñecido, estar tan apretada contra a xente e, sen embargo, que resultemos todos tan descoñecidos… ¡nunca estiven tan pegadiña á veciña que me saúda cada mañá!

    as mandarinas do meu avó nunca pensaron ser comidas en semellante escenario

    gústame o metro, aínda que o odio tamén bastante (por collelo case cada día)

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s