Eu tiña uns zapatos de sevillana

1198146400_fEran azuis con lunares brancos, iban con todo e sempre quedaban ben, independentemente do tamaño dos pés de quen os puxera. Se caían volvíanse poñer e non doían se apretaban. Con eles convertíame nunha cincenta sin cinza, unha bela bela, unha xuxa. E podía camiñar coma unha chica que vai á oficina. Eran a envexa de tódalas nenas, sempre novos, coma a madrastra de brancaneves.

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s