Lingua mollada

0348295001242566393-manifestacion-polo-dereito-a-vivirmos-en-galegoA lingua é miña, é nosa, é deles, aínda que non a queiran. A lingua é un tesouro, se morre non volverá nacer. A lingua somos nós, e, se deixamos que no-la leven permitiremos que aniquilen unha parte da nosa identidade. E, se un permite que lle rouben a identidade, aínda que sexa voluntariamente, perde a dignidade. E, quedamos en que, se mexan por nós, nunca mais iamos dicir que chove.

A Quintana vólvese encher, aínda que chova, aínda que vente. Que lles volva o amor por sí mesmos ós que volven ter a tixola polo mango, porque non hai cousa máis patética que a negación de un mesmo. A lingua, gústelles (gústenos) máis ou menos, somos todos.

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s