Son as 2:22, chove e fai morriña

Canto máis quero ver, canto máis me vou e me quero ir máis chamas por min. E sei que non estou, sei que non estarei pero estás tan dentro de min que sei que sempre volverei.

É familia, é amigos, é terra… mais non é nada diso e algo máis…

Aínda teño os pés no niño, ¿non si?

Quero poesía.

¿cóllesme no colo? ¿bícasme? ¿arrólasme esta noite?

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s